Geen vacuumsysteem en toch willen uitzuigen bij patienten?


Geschreven door: Carlita Versteeg-Kemman op 2016-03-01 14:28:17

De meest optimale basis voor het veilig en effectief gebruik van vacuümregelaars is een vacuümnetwerk waarop de regelaar aangesloten kan worden. Maar helaas is dit niet altijd beschikbaar. Gelukkig is hier een oplossing voor: de venturi regelaar. Middels deze regelaar is het mogelijk om vacuüm te creëren dankzij het gebruik van positieve druk uit de muur, zoals medische perslucht. 

Het is een feit dat er door middel van het verplaatsen van positieve druk met een versnelling langs een opening een onderdruk creëert bij deze opening. Hierdoor wordt als het ware lucht met de stroom meegezogen en ontstaat er zuigkracht/vacuüm bij de patiëntzijde. Een eenvoudige weergave van dit principe is als volgt:

Dit natuurkundige effect wordt de Wet van Bernoulli genoemd en staat ook voor een specifieke formule waarmee de effectiviteit berekend kan worden.
Dit betekent dus ook dat het effect (lees de opgewekte flow = capaciteit) beïnvloedbaar is door de constructie en dat dus het ontwerp van een venturi regelaar van invloed is op de effectiviteit van de zuigprocedure. 

Naast de limieten voor geluid en gestelde eisen voor minimale flow, wil ik graag meer inzoomen op twee belangrijke aandachtspunten met betrekking tot deze regelaars. 

Als eerste; de positieve druk die door de regelaar gaat moet ook weer ergens weg. De positieve druk wordt namelijk langs de venturi geblazen en gaat niet terug het net in. Vaak hoort u ook een venturi ‘blazen’. In deze lucht kunnen aerosolen van de opgezogen lucht zitten die de kamer in worden geblazen waar u ook als gebruiker staat. Het is hierdoor mogelijk dat deze lucht ook ziekteverwekkers bevatten. Om deze reden is het van belang om minimaal van een filter gebruik te maken bij de zuigprocedure om dit effect te minimaliseren. Ook is het aanbevolen een overloopbeveiliging te gebruiken om zo te voorkomen dat bij een eventuele overloop van de opvangpot het grootste deel al opgevangen wordt voordat het in de regelaar komt. (Zie vorige blog.)

Ten tweede de beveiliging. Als er een zuigprocedure wordt toegepast bij een patiënt, dan wordt er gebruik gemaakt van zuiging, maar wat als deze ineens zou gaan blazen….! De venturi regelaar werkt immers met positieve druk en wat kan er gebeuren als de uitgang geblokkeerd raakt? Dan kan de positieve druk niet meer langs de reguliere uitgang weg, maar zal het een andere weg zoeken. En die weg wilt u niet richting de patiënt hebben! Om die reden is het van belang om een beveiliging in de regelaar te hebben die voorkomt dat er excessieve positieve druk richting de patiënt kan gaan op het moment van blokkering: een zgn. positieve-druk beveiliging. Een aandachtspunt die u eenvoudig zelf kunt checken (zonder aansluiting van de patiënt uiteraard). Blokkeert u maar eens de uitgang van een venturi regelaar met uw hand. Het kost kracht, maar het zal u lukken. En nu: waar voelt u de positieve druk heengaan…? Is dat aan de patiëntzijde? En is die druk aanzienlijk…zodanig dat zelfs het papier van uw tafel geblazen kan worden?…. Iets om over na te denken toch…? Ook in de relevante norm NEN-ISO 10079-3 staat genoemd dat deze beveiliging aanwezig dient te zijn. (Een mooi onderwerp voor het volgende blog: normering en vacuümregelaars!)
Nog eens een extra reden om weer eens de capaciteit, de reinheid (filters!) en veiligheid van uw regelaars te controleren.